Cephe ve çatı
Çatı Yalıtım Malzemeleri: Taş Yünü, Cam Yünü, XPS, Membran
Çatı izolasyon malzemeleri: taş yünü, cam yünü, XPS, EPS, PIR, membran, nefes alan örtü ve buhar kesicinin özellikleri, seçim ölçütleri, fiyat etkenleri.
Cephe ve çatı
PVC yağmur oluğu montajı; kesit seçimi, ip çekerek eğim verme, 50-60 cm askı aralığı, genleşme boşluğu ve iniş borusu yerleşimiyle adım adım anlatılır.
PVC yağmur oluğu montajı; saçak alın tahtasının kontrolü, iniş borusuna doğru metrede 3-5 mm eğim verecek biçimde ip çekilmesi, askıların 50-60 cm aralıkla vidalanması, oluk parçalarının ek parçalarındaki genleşme boşluğu bırakılarak yerleştirilmesi ve iniş borusunun kelepçelerle cepheye sabitlenmesiyle yapılır. İş, hortumla yapılan su testiyle tamamlanır.
Oluk, çatının topladığı suyu cepheden ve temelden uzaklaştıran tek parçadır. Kiremit ne kadar düzgün döşenmiş olsa da oluk yanlış eğimle ya da seyrek askıyla takılmışsa su alın tahtasını çürütür, cepheyi yeşillendirir ve kışın saçakta buz sarkıtına dönüşür. PVC oluk hafifliği ve kolay montajı nedeniyle müstakil evlerde, bahçe katlarında ve iki-üç katlı apartmanlarda sık tercih edilir; ancak Ankara’nın sert kışı malzemenin sınırlarını bilmeyi gerektirir. Oluk hattının çatı yenilemesinin bütünü içindeki yerini görmek için çatı yenileme rehberi yazısına bakabilirsiniz.
PVC oluğun güçlü yanları açıktır: paslanmaz, boya istemez, saçağa binen yükü düşüktür ve parçalar geçme sistemle birleştiği için lehim ya da perçin gerekmez. Zayıf yanları da aynı malzemeden gelir. PVC sıcaklıkla belirgin biçimde çalışır; 10 metrelik bir hat yaz öğlesi ile kış gecesi arasında birkaç santimetre uzayıp kısalabilir. Soğukta sertleşip kırılganlaşır, güneş altında yıllar içinde renk atar ve esnekliğini kaybeder.
Bu nedenle PVC oluk genellikle şu durumlarda uygundur: saçak uzunluğu tek hatta 10-12 metreyi aşmayan çatılar, kar tutucusu olan ya da eğimi düşük çatılar, alın tahtası sağlam ahşap ya da metal profil olan saçaklar. Dik ve uzun kiremit çatılarda kayan kar kütlesi oluğu yerinden söküp götürebilir; bu çatılarda metal oluk ya da kar tutucuyla birlikte PVC düşünülür.
Bir PVC oluk sistemi şu parçalardan oluşur: oluk gövdesi (genellikle 3 ya da 4 metrelik boylar), askı, iç köşe ve dış köşe, contalı ek parçası, uç kapağı, süzgeç ağzı (oluk çıkışı), iniş borusu, dirsek, ara boru, kelepçe ve boru ek manşonu. Bütün parçalar aynı seri ve aynı kesitte olmalıdır; farklı serilerin contaları birbirine oturmaz.
Kesit, oluğun topladığı çatı yüzeyinin yatay izdüşüm alanına göre seçilir. Konutlarda yaygın kesitler 100, 110 ve 125 mm oluk ile 75-100 mm iniş borusudur. Kaba kural şudur: bir iniş borusu genellikle 50-80 metrekarelik bir çatı parçasının suyunu taşır; alan büyüdükçe kesiti büyütmek yerine iniş borusu eklemek daha sağlıklıdır, çünkü tıkanan tek bir boru bütün hattı göllendirir. İki köşe arasındaki saçak uzunluğu 12 metreyi geçiyorsa hat ortadan ikiye bölünür ve iki yöne eğim verilir.
Oluk, kiremit saçağının altındaki alın tahtasına ya da mertek uçlarına vidalanır. Eski alın tahtasında çürük, oynama ya da eski oluğun paslı çivileri varsa önce bunlar giderilir. Alın tahtası 2 cm’den ince ya da yumuşamışsa askı vidası tutmaz; tahta değiştirilir ya da arkasına takviye konur. Kiremit ucunun alın tahtasından ne kadar dışarı çıktığı ölçülür; bu ölçü oluğun kiremit altına ne kadar gireceğini belirler.
İniş borusunun yeri işaretlenir; hattın en yüksek noktası buradan en uzak uçtur. En yüksek noktada ilk askı, kiremit ucunun en az 2-3 cm altında kalacak biçimde konur. İniş borusu tarafındaki askının yeri metrede 3-5 mm düşüşle hesaplanır: 10 metrelik hatta toplam 3-5 cm fark eder. İki uç askı arasına ip çekilir; aradaki tüm askılar bu ipe göre takılır. Eğim gözle verilmez, su terazisi ya da lazer kullanılır. Daha fazla eğim uzun saçakta oluğun alçak ucunu kiremit hattından uzaklaştırır ve rüzgârlı yağışta su oluğun arkasından akar.
Askılar genellikle 50-60 cm aralıkla, paslanmaz ya da galvaniz vidayla sabitlenir. Ankara’da kar ve buz yükü nedeniyle aralığı 50 cm’de tutmak güvenli sınırdır. Her iç-dış köşenin, ek parçasının ve süzgeç ağzının iki yanına 10-15 cm mesafeyle birer ek askı konur; bu noktalar hattın en ağır yerleridir. Askı, oluğun ön dudağını kavrayan tipteyse oluk sonradan oturtulur; arkadan vidalanan tipteyse önce oluk askıya, sonra askı tahtaya takılır.
Oluk boyları askılara arkadan öne doğru oturtulur; ön dudak askının tırnağına geçince ses verir. İki boy, contalı ek parçasıyla birleştirilir. Ek parçasının içinde genellikle sıcaklık işaretleri bulunur: montaj günü hava sıcaksa oluk ucu işaretin kısa tarafına, hava soğuksa uzun tarafına kadar sokulur. Bu boşluk bırakılmazsa yaz sıcağında uzayan oluk ek yerini iter, köşe parçasını kaldırır ya da hattın ortasında dalga yapar. Hat tek parça olsa bile 10-12 metrede bir genleşme ek parçası kullanılır. Kesim ince dişli testereyle yapılır, kesilen kenar eğeyle temizlenir; çapaklı kenar contayı keser.
İç ve dış köşeler hazır parçayla yapılır, kesilip birleştirilmez. Uç kapağı contalıdır ve oluğun ucuna bastırılarak takılır. Süzgeç ağzı, iniş borusunun tam üstüne gelecek biçimde oluğun en alçak noktasına konur; delik oluğa dairesel kesilir, ağız parçası alttan geçirilerek kilitlenir. Yaprak süzgeci yaprak dökümünün yoğun olduğu bahçeli evlerde takılır; aksi hâlde iniş borusu değil, süzgecin kendisi tıkanır.
Süzgeç ağzından çıkan boru, saçak çıkıntısını iki dirsek ve kısa bir ara boruyla cepheye yaklaştırır. Boru dik indirilir, duvara 1,5-2 metre aralıkla kelepçeyle bağlanır; her boru boyunda en az iki kelepçe olur. Boru ekleri manşonla yapılır ve üstteki boru alttakinin içine girer. Mantolamalı cephede kelepçe ankrajı yalıtım kalınlığını geçip taşıyıcı duvara ulaşmalıdır; bu detay mantolama rehberi yazısında anlatılır ve dış cephe ve mantolama işiyle birlikte planlanır. Alt uç ya yağmur suyu rögarına bağlanır ya da bir çıkış dirseğiyle suyu temelden 50-60 cm uzağa atar.
Hat tamamlandığında en yüksek uçtan hortumla su verilir. Suyun göllenmediği, ek yerlerinden damlamadığı ve iniş borusundan düzgün aktığı izlenir. Göllenme varsa ilgili askının yeri düzeltilir; damlama varsa conta oturmamış demektir, parça çıkarılıp yeniden takılır.
Karasal iklimde oluk hattının düşmanı yağmur değil, buzdur. Gündüz eriyen kar oluğa dolar, gece donar; buzun ağırlığı PVC’nin soğukta azalan dayanımıyla birleşince sarkma ve askı kırılması görülür. Üç önlem işe yarar. Birincisi, oluğun ön kenarı çatı düzleminin uzantısının 2-3 cm altında kalır; böylece kayan kar oluğun üstünden geçer, oluğu söküp götürmez. İkincisi, kiremit ucu oluğun içine oluk genişliğinin üçte biri ile yarısı kadar sarkar; daha fazlası suyu oluğun dışına atar, daha azı rüzgârlı yağışta suyu alın tahtasına akıtır. Üçüncüsü, dik çatılarda saçaktan 40-60 cm yukarıya kar tutucu takılır. Sonbaharda yaprak temizliği yapılmamış oluk kışa dolu girer ve ilk donda bütün hat buz kütlesine dönüşür.
| Adım | Ölçü ve kural | Kontrol |
|---|---|---|
| Alın tahtası | Sağlam, en az 2 cm kalınlık, çürük yok | Vida tutuyor mu, tahta oynuyor mu |
| Eğim | Metrede 3-5 mm, iniş borusuna doğru | İp ve su terazisi; göllenme testi |
| Askı aralığı | 50-60 cm; köşe ve eklerde 10-15 cm ek askı | Sayım; sarkma var mı |
| Kiremit sarkması | Oluk genişliğinin üçte biri ile yarısı | Yağışta su oluğa düşüyor mu |
| Ön kenar yüksekliği | Çatı düzleminin 2-3 cm altında | Kayan karın geçiş yolu açık mı |
| Genleşme boşluğu | Ek parçasındaki sıcaklık işareti; 10-12 m’de bir ek | Yazın dalga, kışın açılma var mı |
| İniş borusu | 75-100 mm; kelepçe 1,5-2 m aralık | Boru dik mi, ekler üstten içe mi |
| Çıkış | Rögar ya da temelden 50-60 cm uzağa dirsek | Temel dibinde ıslanma var mı |
PVC oluk doğru kesit, doğru eğim ve sık askıyla takıldığında konut ölçeğinde yıllarca sorunsuz çalışır; sorunların çoğu malzemeden değil, ipsiz eğim ve boşluksuz ekten doğar. Montajdan önce saçak uzunluklarını ve iniş borusu yerlerini ölçüp bir kroki çıkarmak, parça listesini eksiksiz hazırlamanın tek yoludur. Alın tahtasında çürük ya da kiremit saçağında bozulma varsa oluk işi tek başına çözüm olmaz; bu durumda çatı yapımı ve onarımı kapsamında saçak hattının bütünüyle ele alınması gerekir. Yerinde keşifte alın tahtası, kiremit sarkması ve mevcut iniş noktaları birlikte değerlendirilir, iş kalem kalem sabit fiyatlı teklif üzerinden planlanır.
Genellikle 50-60 cm aralıkla askı takılır; iç-dış köşelerin, ek parçalarının ve süzgeç ağzının iki yanına 10-15 cm mesafeyle birer ek askı konur. Ankara gibi kar yükü yüksek bölgelerde aralığı 50 cm'de tutmak oluğun kışın sarkmasını önler.
Evet, oluk iniş borusuna doğru metrede yaklaşık 3-5 mm eğimle takılır. Daha az eğim suyun göllenmesine, daha fazla eğim ise uzun saçaklarda oluğun alçak ucunun kiremit hattından uzaklaşıp suyun oluğun arkasından akmasına yol açar.
Evet, doğru takıldığında dayanır; ancak PVC soğukta sertleşip kırılganlaştığı için askı aralığı sık tutulmalı ve oluğun ön kenarı çatı düzleminin uzantısından aşağıda kalmalıdır. Kar tutucusu olmayan dik çatılarda kayan kar oluğu yerinden söker.
Kesit, oluğun topladığı çatı yüzeyinin yatay alanına göre seçilir. Konutlarda genellikle 100 ile 125 mm arası oluk ve 75 ile 100 mm iniş borusu kullanılır; alan büyüdükçe kesiti büyütmek yerine iniş borusu sayısını artırmak daha sağlıklı sonuç verir.
Hayır, PVC oluk ek parçaları kendi kauçuk contasıyla sızdırmazlık sağlar ve oluğun genleşmesine izin vermesi gerekir. Silikon ya da yapıştırıcı ile sabitlenen ek yeri ilk sıcak-soğuk döngüsünde çatlar ya da oluğu yerinden iter.
İletişim
Ankara'nın her ilçesinde 48 saat içinde ücretsiz yerinde keşif. Kalem kalem yazılı teklif, 2 yıl yazılı işçilik garantisi.